Balagonjang
Carpon Asep Idjuddin
Nu mimiti datang nyaluuh kana lahunan, wanda jeung rupa nu geus lila jeung mindeng katempo, Anehna sakapeung patanya, sakapeung henteu, padahal gilinggisik unggal waktu. Tempo-tempo mun manehna nyarita tara pati didenge, malah mimindengna mah tara di denge, sabab aya nu ngajurunkunung,nyurung-nyedek sangkan kahayang nu ngajurungkunung nu kudu digugu. Kadangkala mun wanda nu mindeng katempo tea leuwih kuat, nya osok sakali-kalieun digugu. Jeung enya deuih teu munapek kuring ge, omongan manehna mah loba bener jeung nguntungkeun. Najan lain nguntungkeun keur sapopoe, tapi nguntungkeun keur pikahareupeun.
Sajak - Sajak Djalaludin Rumi (672 H-1273 H)
HURUNGNA CINTA
“Dengekeun suling nu ngageuri,
Salawasna ngagelik, saprak didudut
Tina kebon nu pinuh jukut, hiji aleuan
Nyeri jeung cinta nu hurung
Lagu kuring, beuki eces,
Taya saurang nu ngadenge.
Emh, bagja temen mun sobat ngarti isyarat
Tur ngadumaniskeun jiwana jeung jiwa kuring
Tah ieu hurungna cinta nu ngaduruk,
Ieu anggur cinta nu nimbulkeun gairah
Naha daek anjeun ngadengekeun kumaha raheutna hate,
Dengekeun, dengekeun, sora ieu suling.
Dina Hiji Peuting
Ku: Aam Amilia
Make rada nyeblak nenjo pamajikan keur sasalaman jeung Musa, sobat basa di SMA. Eta ku sari-sari cunihin. Ongkoh apal manehna ge kungsi naksir ka Nila anu ayeuna jadi indung barudak teh. Angot basa tadi nepak kana tonggong, keur papada asup ka lawang saketeng nu hajat.
“Ari Nilamah asa beuki geulis bae beuki kolot teh. Bagja silaing, Hen” pokna ka kuring.
Teu ngaenyakeun, ukur ngareret ka pamajikanana anu gendut teu puguh potonganana, tur beungeutna camohok. Padahal Gina ge baretona mah kaasup mojang geulis di antara kabogoh babaturan teh.
